Kot taşlama atölyesinde çalışan ve çalışmaya bağlı olarak meslek hastalığına yakalanan işçi, verdiği hukuk mücadelesini kazandır. Meslekte çalışmasına bağlı olarak kendisine pnömokonyoz teşhisi konulan kot taşlama işçisi, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından haklı bulundu. Yüksek Mahkeme, Asliye Hukuk Mahkemesi vermiş olduğu, söz konusu hastalığın meslekte kaçınılmaz bir sonuç olarak görülmesi sebebiyle işvereni %88 kusurlu bulduğu kararını oy birliği ile bozdu.

Meslek Hastalığında Kot Taşlama İşçisinin Hukuk Zaferi!

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’ne intikal eden davaya konu olan olay Burdur’da yaşandı. Burdur’da bir kot taşlama atölyesinde çalışma hayatını sürdüren işçi, mesleğini icra ederken kot taşlama esnasında ortaya çıkan tozun akciğerlerde birikmesi sebebiyle akciğer dokusunda hasar kaynaklı ortaya çıkan “pnömokonyoz” hastalığına yakalandı.

Meslek hastalığı olarak kabul edilen bu hastalığın teşhis edilmesinin ardından sürekli iş göremezlik durumuyla karşı karşıya kalan işçi, tedavi giderlerinin tahsili için yerel mahkemeye dava başvurusunda bulundu.

Meslek Hastalığında Kot Taşlama İşçisine Yerel Mahkeme Kararı

Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülen davada, işçinin söz konusu pnömokonyoz meslek hastalığına yakalanmasında işverenin kusurunu %85, sigortalı işçinin kusurunu da %10 olarak belirledi.

Bununla birlikte bilimsel ve teknik açıdan alınan tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenmesinin mümkün olmadığı durumları ifade eden “kaçınılmazlık” oranının ise %5 olarak kabul edildiği kararda; kaçınılmazlık oranının da %3’ünün de işverene yüklenmesinin yanında %2’sinin de sigortalının kusuruna eklendi.

Bu sonuçlarla beraber yerel mahkeme davalı işverenin kusurunun %88 olduğuna hükmederek, işverenin bu oran üzerinden sorumlu olduğunun kabulüne hükmetti.

Meslek Hastalığında Kot Taşlama İşçisine Yargıtay’dan Emsal Niteliğinde Karar

Davacı işçi tarafından temyiz edilen Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının ardından devreye Yargıtay 10. Hukuk Dairesi girdi. Dava dosyasını inceleyen Yüksek Mahkeme, hukuken dikkat çekilmesi gereken yerlere vurgu yaptı. İşverenlerin çalışanları için uygun çalışma şartları yaratma konusunda önlem alma ödevine dikkat çekilen kararda, “İşverenler, çalıştırdıkları sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı olan her önlemi, amaca uygun bir biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler” denildi.

Bunun akabinde somut olayda işveren tarafından işyerinde alınması gereken önlem ve tedbirlerinin hiçbirinin alınmadığına ilişkin bilirkişi raporları kullanılarak tespit edildiğine dikkat çekildi.

Bu noktada işçinin yerine getirdiği aynı işin, makine kullanılarak lazer veya robotlar aracılığıyla da yapılması mümkün iken, kumlama yöntemiyle üretim yapılmasında ısrar edilmiş olması, Anayasa ile teminat altına alınmış yaşama hakkının ihlali niteliğinde olup, bu durumun yerel mahkeme tarafından kaçınılmaz bir sonuç olarak değerlendirilmesi isabetli bulunmamıştır.

Bu gerekçeler nezdinde yetersiz bilirkişi raporuyla alınan yerel mahkeme kararının oy birliği ile bozulmasına hükmedilmiştir.