Bu konuşmalar esnasında kişiler birbirlerine birçok söz sarf edebiliyorlar. Sosyal medya sitesi kullanan iki kişi konuşurken kullanılan bir kelime mahkemeye taşındı. Kendisine “soytarı” dediğini ifade eden davacı, karşı tarafa hakaret davası açmak istedi. Peki, Facebook’ta birisine karşı “soytarı” kelimesini kullandım, soytarı kelimesi hakaret sayılır mı, cezası nedir? İşte, Facebook’ta birisine karşı “soytarı” kelimesini kullandım, soytarı kelimesi hakaret sayılır mı, cezası nedir hakkında merak edilen bütün detaylar…

Soytarı Kelimesi Hakaret Sayılır Mı?

Sosyal medyada yapılan bir yorum mahkemeye taşındı. Sitede yapılan bir paylaşıma “soytarı” yorumunu yapan kişiye hakaret davası açıldı. Dava için takipsizlik kararı verildi ve Yargıtay’dan geri döndü. Yüksek Mahkeme ise “soytarı” kelimesini hakaret olarak nitelendirdi ve hakaret amaçlı kullanıldığına dikkat çekti. Verilen takipsizlik kararının yerine itiraz edildi. Gündeme gelen bu mahkeme ile sosyal medya kullanıcılarının her cümlelerine dikkat etmeleri gerektiği vurgulandı. Sosyal medyada yapılan yorumlar ya da mesajlarda söylenen cümleler hakaret nitelikli sayılabiliyor.

Facebook’ta bir paylaşımın altına “vatansız, kansız, şerefsiz, soytarı” yorumunu yapan kullanıcı şikayet edildi. Şikayetin üzerine yorumu yapan kullanıcı Cumhuriyet Başsavcılığı’na ifade verdi. Savcılık gence “kovuşturmaya yer yoktur” kararını verdi. Hakaret edilen kişi ise Sulh Ceza Hakimliği’ne başvuruda bulundu. İtiraz reddedildi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kararın bozulmasını talep etti. Yargıtay dava dosyasını inceledi ve sosyal medya kullanıcılarının tümünü ilgilendiren bir karara varıldı. Bu karar bütün sosyal medya kullanıcılarını ilgilendiriyor…

Soytarı Demenin Cezası

Yargıtay dosyayı inceledi ve sosyal medya kullanıcılarının tümünü ilgilendiren bir karara vardı. Kararda sosyal medya kullanıcısının adının soyadının yazdığı hesabın incelendiği ve paylaşımın açıkça görüldüğü belirtildi. Paylaşımın hakaret suçunu içerdiğine karar verilerek mahkemenin değerlendirilmesinin devam edeceği açıklandı.

Takipsizlik kararı düşürülen davada Yargıtay, hakaret suçunu içeren paylaşımı yeniden inceleyecek. Sosyal medya kullanıcılarının yaptıkları paylaşımlar ile kullandıkları cümlelerin hakaret suçu taşıyabileceği ise mahkeme ile sonuçlanmış oldu. Facebook kullanıcılarının sosyal medyada paylaşımlarda hakaret içerikli kullandıkları yorumlar mahkemeye taşınabiliyor…

Hakaret, hakaret davası, facebook, sosyal medya, sosyal medya yorum, sosyal medya hakaret, facebook hakaret, hakaret davası facebook, sosyal medya kullanıcıları, Yargıtay, mahkeme

Karısı evde yokken kapıyı kilitleyen koca hakkında Yargıtay’ın verdiği karar örnek niteliğinde değerlendirildi. Sanığın beraat kararını bozan Yargıtay’ın kararı yüzleri güldürdü. Yargıtay temyiz kararı verirken kocanın kötü muamele suçunu işlediğini ve beraat kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğunu belirtti.

Karısı Evde Yokken Kilidi Değiştiren Koca Sanık Sandalyesine Oturdu

Uzun süredir evli olan ve geçimsizlik yaşayan çiftin arasındaki olay mahkemeye taşındı. Eşi ile uzun süredir geçinemeyen öfkeli koca karısını eve almak istemedi. Geçimsizlik yaşayan çiftten kadının market alışverişi için çarşıya gittiği sırada koca evin kapı kilidini değiştirdi. Marketten dönen kadın karşılaştığı manzaraya inanamadı. Evine giremeyen kadın yaşadığı şeye inanamazken, olay yerine gelen polis ekipleri konu ile ilgili tutanak tuttu. Polis ekiplerin tutanağı üzerine soruşturmaya bakan Cumhuriye Savcısı kilidi değiştiren koca hakkında kötü muamele suçundan iddianame hazırladı. İddianeme sonucunda Asliye Ceza Mahkmesi’nde kilidi değiştiren koca sanık sandalyesine oturdu.

Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davada taraflar açıklamalarını sundu. İki tarafı da dinleyen mahkeme kötü muamele suçu ile yargılanan kocaya beraat kararı verdi.

Yargıtay Beraat Kararını Bozdu

Asliye Ceza Mahkemesinin beraat kararı üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 18. Ceza Dairesi dosyaya temyiz kararı verdi. Yargıtay Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararı bozdu. Beraat kararını kanuna aykırı bulan Yargıtay yeniden hüküm verilmesine karar verdi.

Yargıtay dava ile ilgili verdiği kararda sanığın resmi nikahlı eşi ile arasındaki anlaşmazlık yüzünden kapı kilidini değiştirmesi ve  eve girmesini engellemesinin kötü muamele suçu kapsamında olduğunu bu sebeple beraat kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğunu belirtti. Yargıtay bu sebeple hükmün bozulmasına ve yeniden mahkemeye gönderilmesine karar verdi. Yargıtay’ın konu ile ilgili verdiği karar örnek dava olarak değerlendirildi.

Bir işyerinde sigortasız olarak çalıştırılan işçilerin, hizmet tespiti için beş yıllık zamanaşımı süresi dolmadan dava açması gerekmektedir. Hak düşürücü niteliğe sahip beş yıllık süre bazı durumlarda uygulanmamaktadır. Bu sebeple beş yıldan çok daha eski tarihlerdeki çalışmalar için de hizmet tespit davası açılabilmektedir. Yargıtay’ın bu konuyla ilgili çok sayıda emsal niteliğinde kararı bulunmaktadır.

Çok uzun yıllardır ülkemizde sigortasız işçi çalıştırma sorununun önüne geçilememiştir. Ne yazık ki işverenler arasında yaygın bir şekilde sigortasız işçi çalıştırma unsuru görülmektedir. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) araştırma sonuçlarına göre günümüzde kayıt dışı istihdam oranı %34 olarak belirlenmiştir. Dolayısıyla sektördeki 3 işçiden 1’inin sigortasız çalıştırıldığı görülmektedir. Sigortasız çalıştırılan işçiler prim günlerini tamamlamakta zorluk yaşamaktadır. Bununla kalmayıp hak ettiklerinden daha geç emekli olmakta ve hak ettiklerinden daha az emekli aylığı ile yetinmek zorunda kalmaktadır.

Geçmişte sigortasız çalışması bulunan veya sigorta primleri işveren tarafından SGK’ya eksik bildirilmiş olan kişilerin zamanaşımı konusunda yeterli bilgi sahibi olmadığı görülmektedir. Bu hususta Yargıtay, kaçak işçi çalıştırmanın prim ve gelir vergisi ödememek için sık başvurulan, Türkiye’nin gerçeklerinden biri olduğu gerekçesi ile sigortalılık başlangıç tarihi ve hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği prensibiyle hareket etmektedir.

Yargıtay’dan Sigortasız Çalıştırılanlara İlişkin Emsal Karar

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin geçtiğimiz dönemde verdiği 2018/334 numaralı, 2019/1181 sayılı içtihat kararı, sigortasız çalıştırılan işçiler ve geçmişte sigortasız çalışması bulunan kişiler açısından yol gösterici niteliktedir. Yüksek Mahkeme’nin emsal kararına konu olan dava 17 Ocak – 5 Kasım 2002 tarihleri arasında sigortalı çalıştığı işyerinin 1 Ekim 1998 – 16 Ocak 2002 tarihleri arasında sigortasını yatırmadığını iddia eden bir işçi tarafından açıldı. Davacı işçi, davaya konu olan tarihlerde davalı işyerinde çalıştığının tespit edilmesini istedi. Bunun üzerine yerel mahkeme işçinin talebini kabul etti.

Fakat bölge adliye mahkemesi, davacı işçinin davalı işyerinden 5 Kasım 2002 tarihinde ayrıldığına dikkat çekerek, davayı 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde yani en geç 2007 yılının sonuna kadar açması gerekirken, 2014 yılında açtığı gerekçesiyle yerel mahkemenin kararını usule aykırı bularak oy birliği ile bozdu. Bunun üzerine kararı temyiz eden davacı işçinin talebi üzerine dava dosyası Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’ne intikal etti.

Sigortasız Çalışılan Dönem İçin Açılacak Davada Gerekli Belgeler

Yargıtay kararında 506 sayılı Eski Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 79/10 ve 5510 sayılı Yeni Sosyal Güvenlik Kanunu’nun 86/8. maddelerine uyarınca yönetmelikte tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içinde mahkemeye başvuru yoluyla alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağının altı çizildi.

Yüksek Mahkeme kararında ayrıca, ilgili Kanun’da yer alan beş yıllık zamanaşımı yani hak düşürücü süre içinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının hak düşürücü sürenin işlenmesine engel olmayacağı, hak düşürücü sürenin kesilmesi ve durmasının söz konusu olmadığı belirtildi.

İşveren Belgelerden Birini Vermişse Zamanaşımı İşlemiyor

Yargıtay kararında işverenin sigortalılara ait belgelerden birini Sosyal Güvenlik Kurumu’na vermiş olması durumunda hak düşürücü sürenin yani zamanaşımı süresinin işlemeyeceğinin altını çizdi. Bu durumun oluşması için işverenin sigortalı çalışanına ait hangi belgeleri SGK’ya vermesi gerektiğinin ise kanunda yönetmeliğe bırakıldığı, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nde işverence verilecek belgeleri düzenlendiğine dikkat çektiği bildirildi. Buna göre yönetmelikte belirtilen şu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması halinde kanunda yer alan hak düşürücü süreden söz edilememektedir:

• Aylık sigorta primleri bildirgesi,
• Dört aylık sigorta primleri bordrosu,
• Sigortalı hesap fişi ve benzeri belgeler.

Çalışmanın Kesintisiz Olması Gerekli

Yargıtay kararında, dava dosyasındaki kayıt ve belgelerden davalı işyerince davacı adına düzenlenen iş giriş bildirgesinin bulunmadığı fakat 17 Ocak 2002 – 5 Kasım 2002 tarihleri arasında geçen çalışmalarının SGK’ya bildirildiğini anlaşıldığı vurgulandı.

Yüksek Mahkeme, “Çalışma kesintisiz ise bildirim yapılan sürelerden önceki dönem yönünden de hak düşürücü süre oluşmayacağı açıktır.” ifadesini kullanarak bu tür davalarda hak düşürücü süre oluşmaması için çalışmanın kesintisiz devam etmiş olması gerektiği yönünde karar almaktadır.

Yargıtay’a konu olan dava örneğinde gidilecek olursa işçi 1998 ile 2002 yılları arasında hizmet tespiti yapılmasını talep ettiği dönemde 1 gün bile başka bir işyerinde sigortalı çalışmış olsa, dava açma hakkını kaybedecekti.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından görülen davada, TOKİ’nin hak sahibine zamanında teslim etmediği konutlar için kira kaybı tazminatı ödemesi gerektiğine yönelik emsal niteliğinde bir karar çıktı. Yüksek Mahkeme, bir hak sahibi vatandaşın TOKİ’den satın aldığı konutun teslim tarihinden daha geç bir zamanda teslim edilmesi üzerine açmış olduğu kira kaybından kaynaklanan tazminat davasını reddeden yerel mahkeme kararını oy birliği ile bozdu.

Toplu Konut İdaresi Başkanlığı’na ilişkin emsal niteliğindeki kararın detayları haber yazımızda yer alıyor.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun vermiş olduğu bu hükmün gerekçesinde; davacı olan hak sahibinin, satın almış olduğu konutun, daha önceden belirlenen ve sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini öne sürerek, konutun kendisine geç teslim edilmesinden kaynaklanan tazminat talebinde bulunduğu ifade edildi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

Hukuk Genel Kurulu’na konu olan davada, Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 106. maddesinde, karşılıklı sorumluluk ve yerine getirilmesi gereken işlemleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi durumunda, alacaklı olan kişinin haklarını nasıl kullanacağına dair düzenlemelerin bulunduğuna vurgu yapıldı.

Buna göre alacaklı konumunda olan kişi, söz konusu Kanun’un 106. maddesinin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere seçimlik haklardan birisini kullanabilmesi adına borcunu ifa etmekte direnen borçlu konumundaki kişiye mehil vermek zorundadır. Öte yandan aynı Kanun’un bir sonraki 107. maddesinde şu durumlardan:

• Borçlu kişinin hal ve mevcut durumundan söz konusu tedbirin tesirsiz olduğu anlaşıldığında,
• Borçlu kişinin temerrüdü sonucunda borcun ifası alacaklı için faidesiz kalmış durumda ise,
• Sözleşmede yer alan hükümlere göre borç yatin ve tespit edilen muayen bir mehil içinde borcun ödenmesi gerekli ise,

birinin bulunması durumunda mehil tarihine gerek görülmemektedir. Somut olay da göz önünde bulundurulduğunda, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 106. maddesinin birinci fıkrası gereğince bu durumda bir mehil belirlenmesine ihtiyaç duyulmamaktadır.

Borcun Yerine Getirilmemesinde Alacaklının Seçimlik Hakları

Söz konusu 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 106. maddesinin ikinci fıkrasında, borcun yerine getirilmemesi durumunda alacaklının üç seçimlik hakkının bulunduğu ifade edilmiştir. Buna göre alacaklı;

1. Her zaman gecikmiş ifayı ve gecikme tazminatını isteme
2. Sözleşmenin ifasından vazgeçilerek olumlu zararı isteme
3. Sözleşmeyi tamamen feshederek olumsuz zararı isteme

haklarından birini seçme konusunda özgürdür.

Somut olaya bakıldığında, taşınmazın geç teslim edilmesinin ispatlanması halinde, geciken teslim süresine yönelik tazminat belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerel mahkemenin hukuka aykırı hareket ederek davanın reddine karar verilmesi oy birliği ile bozulmuştur.

Defter ve belge gizleme, sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin yargılanan sanığa beraat kararı veren yerel mahkemenin kararı, Yüksek Mahkeme tarafından hukuka aykırı bulunarak oy birliği ile bozuldu.

Yargıtay’dan Sahte Fatura Kullanımı ile İlgili Emsal Niteliğinde Karar!

Emsal niteliğinde karara ilgin olarak detaylar haber yazımızın devamında yer alıyor.

Yargıtay 11. Ceza Mahkemesi’ne konu olan somut olayda, 2010 yılında sahte fatura kullanma ve defter belge ibraz etmeme suçundan hakkında beraat kararı verilen sanığa ilişkin bu karar temyiz edildi.

Hakkında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılmış olan sanığa ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.05.2011 tarihinde hazırlamış olduğu iddianamede; dosya kapsamında sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporuna uygun olarak sahte fatura düzenlemeden mütalaa verildiğine dikkat çekildi.

Bu durumda iddianame kapsamında “sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olarak sanık hakkında verilen bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldı. Ancak 213 sayılı Kanun’un 367. maddesinde düzenlenen sahte fatura kullanma suçuna ilişkin dava şartı olarak öne çıkarılan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin belirlenmesi için Vergi Dairesi Başkanlığı’na başvurulması gerektiği anlaşıldı.

Kurumun vereceği sonuç kararına göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken söz konusu yerel mahkemede yapılan yargılamada,  devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğuna dikkat çekildi.

Vergi Daire Müdürlüğü’nün mükellefi olarak kabul edilen sanığın defter ve belgeleri dava dosyasında belirtilen tarihte usul ve esaslara uygun olarak yapılan tebligata rağmen 15 günlük süre içinde ibraz etmediği belirtildi.

Bu yasal prosedüre uymaması sebebiyle defter ve belge gizleme suçunu işlemediği, şirket ile bir ilgisini olmadığı ve adına şirket açanın dava dışı bir şahıs olduğunu, şirketin idare işlerinin de söz konusu kişi tarafından yapıldığını ifade etti. Bu bağlamda suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya mahal vermeyecek şekilde tespitinin yapılmasının gerektiği belirtildi.

Sahte Fatura Hakkında Yargıtay’dan Emsal Karar

Somut olayda CMK’nın 48. maddesinde yer alan hükümlere göre dava dosyasında ismi belirtilen kişinin tanık sıfatıyla dinlenmesi, sanık hakkında bu konuya ilişkin bir davanın mevcut olması durumunda dosya kapsamına dahil edilmesi ve özeti duruşma tutanağına geçirilecek şekilde dosyanın içine alınmasına karar verildi.

Temyiz kararının yerinde görülmüş olmasıyla birlikte 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan hükümlere göre yerel mahkemenin vermiş odluğu kararın oy birliği ile bozulmasına karar verilmiştir.